Fotogaleria

Galerie CIKD

SERDECZNIE ZAPRASZAMY:
poniedziałki nieczynne
wtorki i czwartki 16:00 - 18:00
środy i piątki 11:00 - 13:00
soboty i niedziele 10:00 - 13:00
Wejście od Placu Kościuszki

Newsletter

Facebook

Projekt Europejski

MKiDN

Łódzkie

Piotrków Trybunalski

Licznik

Liczba wyświetleń:
2903068

Historia

Konwent Matki Bożej Śnieżnej w Piotrkowie, naonczas mieście gubernialnym, należał do mniszek Zakonu Kaznodziejskiego i został ufundowany przez wdowę po podkomorzym sieradzkim Katarzynę z Rokszyc Warszycką herbu Habdank w 1626 r. Siedem pierwszych zakonnic, na czele których stała przeorysza Beata Lelewska, przybyło z klasztoru sochaczewskiego. W 1630 r. siostry stały się prawnie mniszkami. Do 1648 roku kościół oraz klasztor były gotowe. Wtedy też dominikanki w pełni przyjęły przepisy klauzury trydenckiej.

Zakonnice podjęły wówczas prowadzenie jedynej w okolicy szkoły dla dziewcząt ze szlacheckich domów. Obecny kościół i klasztor były gotowe w 1673 roku. Wiek XVIII zaowocował cyklem fundacji ołtarzy, paramentów liturgicznych oraz innych dzieł sztuki. W 1750 roku wspólnota stała się najliczniejszą w historii tego średniej wielkości klasztoru i składała się z 28 mniszek na czele z przeoryszą Hosanną Dunin-Sulgustowską. Kolejna przełożona, Joanna Paradowska dokonała upiększeń w kościele wymieniając w 1755 roku ołtarz główny z uznanym za cudowny obrazem Matki Bożej Śnieżnej, będącym udaną kopią wizerunku Salus Populi Romani i w 1756 roku trzy ołtarze boczne.

Jednak 8 września 1786 roku w wyniku wznieconego w żydowskiej dzielnicy pożaru spłonął kościół wraz z klasztorem. Powstałe zniszczenia zmusiły mniszki do około półrocznego pobytu w okolicznych dworach szlacheckich. Siostry wróciły 13 marca 1787, zajmując w części odrestaurowany klasztor. W wyniku drugiego rozbioru Rzeczpospolitej Piotrków przyłączony został do Prus. Odtąd los klasztoru wydawał się przesądzony: w 1794 roku zamknięto nowicjat. W 1797 władza skonfiskowała majątek; zamknięta została także szkoła.

Dopiero po 1815 roku w klasztorze otwarto nowicjat. Po utworzeniu Królestwa Kongresowego rozpoczęła się odnowa życia zakonnego. W tym okresie klasztor stał się schronieniem dla sióstr z właśnie skasowanych konwentów, poznańskiego, sochaczewskiego i z Góry Kalwarii. Przybyła także grupa tercjarek dominikańskich ze zniesionego ich domu zakonnego w Płocku.W 1827 roku przeorysza Aniela Borowska wznowiła działalność szkoły klasztornej, przekształconej w dwuklasową pensję żeńską. W latach czterdziestych konwent odrodził się materialnie dzięki zapobiegliwości przełożonej Katarzyny Busiakiewiczówny, która podniosła obiekt z ruiny oraz odzyskała majątek zakonnic w postaci realności miejskich i posiadłości wiejskich.

Pomyślny rozwój dominikanek piotrkowskich zahamował wybuch Powstania Styczniowego w 1863 roku. Mniszki przeżyły w 1864 roku rewizję Rosjan, szukających za klauzurą składu broni. Po upadku powstania, na fali represji wobec Polaków, klasztor został sekularyzowany 27 października 1864 roku i przekształcony w tak zwany dom etatowy. Ostatecznie klasztor piotrkowski przestał istnieć 28 sierpnia 1869 roku, kiedy siostry wywieziono do pobernardyńskiego klasztoru Świętej Anny pod Przyrowem.

Dzisiaj jest

wtorek,
17 października 2017

(290. dzień roku)

Zegar

Liturgia Słowa

CIKD

Chór "Coro Desico"

DCE

Watykan

Episkopat

Archidiecezja Łódzka

Wyszukiwanie